Februaristaking in Amsterdam-West.

“En zoals de verkiezing van Lindbergh mij ondubbelzinnig aan het verstand had gebracht, was de ontvouwing van het onvoorziene alles. Verkeerd om gedraaid, was het meedogenloze onvoorziene datgene wat wij schoolkinderen als ‘geschiedenis’ leerden, ongevaarlijke geschiedenis, waarin alles wat in zijn eigen tijd onverwacht was op papier als onvermijdelijk te boek wordt gesteld. De terreur van het onvoorziene is wat de geschiedwetenschap verbergt, waardoor ze van een catastrofe een epos maakt.”

Uit het boek Complot tegen Amerika van Philip Roth. Een alternatieve geschiedenis waarin niet Franklin D. Roosevelt de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 1940 wint maar de vliegenier Charles A. Lindbergh. President Charles Lindbergh is in de roman een vriend van Nazi-Duitsland, wil Amerika uit de oorlog houden en joden in Amerika moeten assimileren en zich vooral niet bezighouden met de oorlog in Europa.

Onverwacht was op papier onvermijdelijk. Dirk van Nijmegen, Piet Nak en vele anderen keken niet toe en namen het niet aan als onvoorzien, onverwacht of onvermijdelijk. Zij en vele anderen handelen. Ze staakten op 25 februari 1941.februari1941staking

Dirk van Nijmegen en Piet Nak waren arbeiders uit Amsterdam-West. Zij werkte bij de stadsreiniging aan de Bilderdijkstraat en waren lid van de toen illegale CPN. Dirk van Nimwegen sprak op 24 februari 1941 op de Noordermarkt en hij en anderen riepen op tot staking. “Deze terreur tegen onze joden mogen wij niet onbeantwoord laten. Morgen moet er gestaakt worden kameraden.” En Amsterdam staakte. De trams stonden stil, reiniging lag plat en het manifest met de oproep Staakt, Staakt, Staakt verspreide zich als een lopend vuurtje door de stad. Paar uur later lag Amsterdam stil en was de staking een feit. Het massale en openlijke antwoord van de Amsterdamse arbeiders op de deportatie van Joden.

Een van de markantste momenten van de 2e wereldoorlog. 22 leiders van de februaristaking kwamen terecht in concentratiekampen. De meesten keerden niet terug, waaronder 5 buurtgenoten uit West: George Röpke van de Jacob van Lennepkade, Pieter Drukker uit de Kinkerstraat, Albert Blumer uit de Eerste Helmersstraat, Cornelis Griffioen uit de Jacob van Lennepstraat en Henk Berk uit de Nicolaas Beetsstraat.

In de passage van De Hallen hangt sinds 2015 de plaquette, die gemaakt is ter nagedachtenis aan medewerkers van de Amsterdamse stadsreiniging.

 

De plaquette hangt naast de fresco’s van Moos Cohen, die in de Tweede Wereldoorlog is omgekomen in Auschwitz. In de Borgerstraat hangt sinds 2005 de plaquette ter nagedachtenis van Dirk van Nimwegen. Elk jaar met de Februaristaking en 4 mei staan wij stil en herdenken wij deze helden op deze plek.

Roel van Walraven, (actieve buurtbewoner en oud-wethouder CPN) en de kinderen van Annie MG Smitschool hebben de Dirk van Nimwegenplaquette geadopteerd en doet dat met veel passie en liefde. Elk jaar vertellen zij ons het verhaal van de staking en het belang van herdenking. Het nooit meer en tegen racisme en uitsluiting. Samen herdenken wij het verzet, solidariteit en strijd. Samen maken wij ook geschiedenis. Daarvoor is moed nodig en vastberadenheid. En zoals de schrijver en columnist Johan Fretz het mooi verwoorde in zijn essay: Radicale Zachtmoedigheid

Advertenties

Salome ontsluierd in Amsterdam West. #VrijWest

In de dansvoorstelling Dans met de zeven sluiers’, geregisseerd door Miranda Lakerveld van World Opera Lab, staan zeven mythologische verhalen over sluiers centraal. De voorstelling is geïnspireerd op de beroemde dans uit de opera Salome van Richard Strauss en tegelijkertijd staat het haaks op de opera. Daar waar de opera oriëntaalse beelden oproept van de sensuele gevaarlijke vrouw Salome die het hoofd van Johannes de Doper eist, is deze dansvoorstelling een college vrouwenstudies, een samenspel vanuit de vrouwengemeenschap in West en een oproep voor ontsluiering. World Opera Lab  maakte eerder de voorstelling Manjun en Leyla, de arabische Romeo en Julia. Vele zullen zeggen dat het een Perzisch verhaal is, anderen zullen bezweren dat het tragisch liefdesverhaal oorspronkelijk uit India komt.

Genoeg reden om de genealogische waarde van het verhaal te vieren en de voorstelling voor te bereiden met mensen met verschillende culturele achtergrond. De organisatie voerde gesprekken, organiseerde muzikale bijeenkomsten en workshops in West.

Nu ook met de voorstelling ‘Dans met de zeven sluiers’. Het stuk is ontsluierd van zijn orientalisme en bewerkt door de Iraanse componiste Aftab Darvishi. Miranda Lakerveld verzamelde de mythologische verhalen en voegde nieuwe verhalen toe. Het resultaat was prachtig en indringend. De vrouwen dansten en vertelden het verhaal van prinses Draupadi uit de Indiase epos de Mahabharata en het verhaal van prinses Kaguya. Ze brachten het verhaal van de godinnen Athena, Neith en Zhinu en het verhaal van Salome en Johannes de Doper. Geen exotische passief/agressieve oriëntaalse haremfiguren, maar krachtige verhalende vrouwen op zoek naar vrijheid, gevangen in de patriarchale sprookjes.

En de verhalen van Kadija en Siam. Kadija draagt een hoofddoek die volgens vrouwen uit haar omgeving onvoldoende bedekt en volgens een winkelier voldoende reden is om de grap te maken dat ze een ijsje mag kopen als ze maar geen bom af laat gaan. Siam ligt op het strand met haar kinderen. Opeens staan daar agenten om haar heen die haar vertellen dat ze haar sluier af moet doen. Opeens wordt ze gevangen in een verhaal wat niet haar verhaal is. Een verhaal dat haar directe omgeving verstomt van stilte en toekijkt naar haar en de agenten. De wereld als theater versluierd in verhalen.

Wat we moeten, zei de actrice Mouna Laroussi in het nagesprek. Wat mij moeten doen is echt naar elkaar luisteren. Echt luisteren en horen. We moeten nieuwe ruimtes maken. Weg van de bestaande arena’s en het creëren van nieuwe ruimtes. Het was een mooie middag.

 

Met het programma Vrij West ondersteunt stadsdeel West programma’s gericht op o.a. vrouwenemancipatie, de samenwerking tussen vrouwenorganisaties en de zichtbaarheid van rolmodellen.

Buurt in balans? #betaaldparkeren #zondag

image1

De parkeerdruk is de afgelopen jaren in Oud-West en Westerpark toegenomen, vertellen bewoners mij. De cijfers laten dat ook zien. Da Costabuurt, Helmersbuurt, Vondelparkbuurt in Oud-West laten allemaal cijfers zien van een parkeerdruk rond de 100%. Dat betekent dat alles vol zit en voor een deel foutparkeert. Niet alleen in Oud-West ook in Westerpark zien we deze stijging van de parkeerdruk. Onder andere in de in de Frederik Hendrikbuurt, tussen de Jordaan en de Clercqstraat.

Er komen op zondagen bezoekers af op de Hallen of op festivals in Westerpark. Wat natuurlijk prima is. Iedereen is van harte welkom in West en samen moeten we de balans en de leefbaarheid borgen. Een balans van automobilisten, voetgangers, fietsers, festivalgangers, Hallenbezoekers etc. Dat is een klus. We willen allemaal fietsparkeren, ruimte om te spelen, groen, ruimte voor horeca, toegankelijkheid en autoparkeren. Dat kan niet allemaal tegelijkertijd en soms moet je keuzes maken. Niet in het beperken van de mobiliteit van mensen maar afwegingen maken.

Bewoners die geen plek kunnen vinden en rondrijden, Amsterdammers met een beperking die er niet doorheen kunnen omdat een auto foutgeparkeerd op de stoep staat en ruimte die ten koste gaat van fietsparkeren (400% parkeerdruk in sommige straten). We hebben daarnaast een bizarre situatie dat de bezoekersgarage bij de Hallen ruimte geeft maar natuurlijk gaat niemand daar parkeren omdat het geld kost en op het kostbare maaiveld is het op zondag gratis! Tegelijkertijd gratis parkeren bestaat niet en een bezoek aan Centrum of West hangt niet af van parkeerkosten, mensen laten een bezoek aan de binnenstad niet afhangen van de bijkomende parkeerkosten,

Kortom. Kom met je fiets, pak de tram of maak gebruik van de bezoekersregeling en/of kraskaarten voor je visite. Openbare ruimte is een kostbaar goed en van ons allemaal. Daar moeten we zuinig op zijn

 

 

 

Emancipatie leeft in West! #VrijWest #VrouwenAgenda

15403643_580801558797589_2645545345620728948_o

In stadsdeel West werken we aan vrouwenemancipatie. Door te investeren in participatie, scholing, zorg en sport. Dat doen wij samen met verschillende organisaties zoals Stichting Kezban, Elance, Vrouwenacademie West (VAW). En we doen meer. We zijn in 2016 de buurten ingegaan en brachten actieve vrouwen in positie. Immers emancipatie is ook investeren in netwerken van vrouwen, organisatievorming en vrouwen podium geven.Ter afsluiting organiseerden wij het Women of West Amsterdam Festival #WOWAFest. Het eerste VrouwenFestival in West was daarmee een feit en een feest.

 

15250743_580800475464364_7899222977391166723_oMet optredens van onder andere pianiste Louise van de Sande Bakhuyzen. Ikram El Ouard, Jasmine Sendar en Mouna Larousse. Over muziek, kracht, Black Hair (the struggle is real) en Cannes 2016.

Tijdens het festival lieten we ook zien  welke vrouwen zich actief inzetten voor de vrouwen in West en maken ze zichtbaar voor elkaar door ze te portretteren. Door Liliane Smith.

Lees verder

Winter West’ival in West

 

De allereerste wintereditie van het festival, Winter West’ival komt eraan.  De jaren hiervoor vond het festival plaats op het Mercatotplein. Dit jaar is gekozen voor een winterfestival in Mid-West.

Het hele programma is natuurlijk bijzonder maar mijn bijzondere aandacht gaat uit naar de film Wadjda. De eerste speelfilm ooit in Saoedi-Arabië geregisseerd door de vrouwelijke filmmaker Haifaa Al Mansour. 

Wajda woont met haar ouders in Saoedie-Arabië. Het land waar vrouwen niet mogen autorijden en fietsen. Wadjda vindt daar iets van. Ze heeft een fiets gezien. Een groene. En die wil ze hebben.

Lees verder

Hart voor de Buurt

image

Bijzonder project. 75 jongeren uit West en Nieuw-west trokken de wijk in, belden aan bij bewoners, bezochten de moskee, het buurthuis of opvanghuis voor vluchtelingen en maakten contact met bewoners en vrijwilligers. Zij vroegen naar hun geluk in de wijk. Het resultaat is een filmpje op AT5 en 16 portretten. Foto’s hingen in Centrale OBA en zijn nu thuis in West in de Hallen. Foto’s zijn gemaakt door Shirley Brandeis